บทที่ 239 ทุกอย่างเพื่อการโชว์ฝีมือครั้งใหญ่ในช่วงห้ามทำประมง

จ้าวต้าไห่ตื่นเช้าวันรุ่งขึ้น รีบไปที่ภัตตาคารของ หลิว กัง เพื่อขายปลากะพงทะเลตัวเล็กที่ตกได้เมื่อวาน ราคาไม่สูงนัก กิโลกรัมละ 35 หยวน ได้มา 89 กิโลกรัม เป็นเงิน 3,115 หยวน ระยะทางที่ไปเมื่อวานไม่ไกล ปลากะพงทะเลเหล่านี้ก็เพียงพอสำหรับค่าน้ำมัน ส่วนที่เหลือคือรายได้ที่แท้จริงทั้งหมด

จ้าวต้าไห่ออกจากภัตตาคารของ หลิว กัง ก็รีบไปที่ร้านขายอุปกรณ์ตกปลาทันที เขาซื้อลีดเดอร์  ลวดเหล็กมาเป็นจำนวนมาก แม้จะไม่จำเป็นต้องใช้เสมอไป แต่ก็ต้องเตรียมพร้อมไว้เสมอ เก็บไว้บนเรือเร็ว เวลาที่ต้องการใช้จะได้มี

จ้าวต้าไห่ซื้อของเสร็จ ก็รีบไปขึ้นทะเบียนเรือเร็วของเขา เพื่อให้สามารถออกทะเลไปตกปลาได้อย่างราบรื่นในช่วงห้ามทำประมง นี่เป็นเรื่องง่าย เพียงแค่ไปติดต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ก็เสร็จเรียบร้อยอย่างรวดเร็ว

จ้าวต้าไห่กลับมาถึงหมู่บ้านหลางโถว ขับรถสามล้อไปยังท่าเรือ นำของที่ซื้อมาทั้งหมดขึ้นเรือเร็ว จัดเก็บเสร็จก็เป็นเวลาสิบโมงเช้าแล้ว

จ้าวต้าไห่ขับเรือเร็วออกทะเล การออกทะเลไปตกปลาอย่างจริงจัง โดยเฉพาะอย่างยิ่งการตกปลาในทะเลนอกนั้นสายเกินไปแล้ว เพราะพลาดช่วงกระแสน้ำ แต่การออกทะเลในครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อการตกปลา