บทที่ 249 พวกที่มาดักตัดหน้าก็มาอีกแล้ว!

จ้าวต้าไห่ขี่รถสามล้อบรรทุกปลาเก๋ามาถึงบ้าน ก็รีบนำปลาทั้งหมดใส่ลงในบ่อปลาทันที ใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงกว่าจะเสร็จ ตอนที่สร้างบ่อปลา เขาก็คิดไว้แล้วว่าจะต้องตกปลาตัวใหญ่ได้ และสร้างให้ใหญ่ที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ดูตอนนี้แล้วยังรู้สึกว่ามันเล็กไปหน่อย

“ก็ต้องทนใช้ไปก่อน!”

“ยังไม่จำเป็นต้องสร้างที่ใหญ่กว่านี้!”

จ้าวต้าไห่มองปลาเก๋าที่เบียดเสียดกันอยู่ในบ่อปลา มันเล็กไปหน่อยจริง ๆ แต่เขาคงไม่สามารถตกปลาเก๋าได้มากขนาดนี้ทุกวัน

จ้าวต้าไห่เดิมทีคิดว่าจะออกทะเลต่อในวันพรุ่งนี้ แต่เมื่อเห็นปลาเก๋าจำนวนมากขนาดนี้ ก็เปลี่ยนใจ พรุ่งนี้เขาต้องขายปลาเก๋าเหล่านี้ก่อน ปลาที่เบียดกันมากเกินไปอาจจะขาดออกซิเจนตายได้ ซึ่งจะทำให้ขาดทุนไปไม่น้อย การขายปลาเสร็จแล้วค่อยไปตกปลาใหม่ ถ้ามีเวลาก็ออกไปไกลหน่อย ถ้าไม่มีเวลาก็วิ่งไปใกล้ ๆ ตกได้ก็ตก ตกไม่ได้ก็ไม่เป็นไร วันนี้ทำเงินได้มากแล้ว มีความมั่นใจเต็มเปี่ยม เปลืองน้ำมันหน่อยก็ไม่เสียดาย