บทที่ 265 พลุ่งพล่าน! อึดอัด! ทุกคนกำลังรอ!

สวี่หยวนเจียงและอู๋เวยหมินต่างก็เป็นมือเก่าที่มีประสบการณ์ ในช่วงแรกอาจจะดูลนลานไปบ้าง ทว่าไม่นานก็สามารถกู้ความเยือกเย็นกลับคืนมาได้ ทั้งสองคนเฝ้ามองดูจ้าวต้าไห่บังคับเรือสปีดโบ๊ทแล่นออกจากบริเวณน้ำเชี่ยวตรงดิ่งมุ่งหน้าออกสู่ด้านนอก ต่างรู้ดีว่าไต๋เรือต้องการพาออกจากเขตโขดหินโสโครกเพื่อความสะดวกในการควบคุมปลา จึงรีบงดคันเบ็ดประคองไว้ พลันรักษาความตึงของสายเบ็ดเอาไว้ให้มั่น

จ้าวต้าไh่ขับเรือสปีดโบ๊ทจนหลุดพ้นออกจากเขตกระแสน้ำเชี่ยวกราก ไม่ว่าจะเป็นปลาชนิดใด ยามเมื่ออยู่ในกระแสน้ำเชี่ยวพละกำลังของมันย่อมต้องเพิ่มพูนขึ้นเป็นทวีคูณ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจุดที่ปลาอินทรีหลบซ่อนตัวอยู่เมื่อครู่นั้นกระแสน้ำไหลแรงเป็นอย่างยิ่ง ปลาหนักเพียงหนึ่งชั่งกลับสามารถสำแดงเดชแรงกระชากได้เท่ากับปลาหนักสามชั่ง ดังนั้นสิ่งแรกที่ต้องทำคือการลากพวกมันออกมาจากบริเวณน้ำเชี่ยวให้เร็วที่สุด

"ไม่ต้องรีบครับ!"

"ห้ามลนลานเด็ดขาดเลยนะ!"

……