บทที่ 268 ลุยเฮือกสุดท้ายอันบ้าคลั่ง รอบเดียวทำเงินก้อนโต

จงสือจู้ เล่ยต้าโหย่ว และหลิวปิน ต่างหันมามองหน้ากันไปมา ปลาจวดเหลืองไม่ใช่ปลาธรรมดาทั่วไป ตกได้เพิ่มอีกตัวหนึ่งย่อมหมายถึงเงินเพิ่มขึ้นอย่างต่ำหลายร้อยหยวน ทุกคนจึงพากันปิดปากเงียบไม่เอ่ยคำใด แม้แต่บุหรี่ก็ยังไม่มีแก่ใจจะจุดสูบ ต่างรีบคว้าของกินมาเติมพลังและดื่มน้ำอึกใหญ่เพื่อฟื้นฟูร่างกาย พลันชิงเวลาพักผ่อนให้เต็มที่ เพราะหากจ้าวต้าไห่เสาะหาวิธีการจนพบแล้ว พวกเขาต้องรีบลงมือตกปลาทันที หากไม่มีเรี่ยวแรงย่อมไม่มีทางรับมือไหวแน่นอน

จ้าวต้าไห่เฝ้ามองผิวน้ำทะเลตรงหน้า ผิวน้ำที่กระแสน้ำไหลผ่านขยายวงกว้างจนมองไม่เห็นจุดสิ้นสุด ในพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาลขนาดนี้ ยามที่ฝูงปลาขนาดใหญ่รวมตัวกัน เรือสปีดโบ๊ททุกๆ ลำย่อมสามารถตกปลาได้ตัวอย่างง่ายดาย ทว่ายามนี้ปริมาณตัวปลามีค่อนข้างน้อย การจะเสาะหาตัวปลาให้พบจึงไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริงๆ

หากจะขับเรือสปีดโบ๊ทวิ่งตระเวนสำรวจหาจุดไปเรื่อยๆ?

มันก็พอได้ผลอยู่บ้าง ทว่าไม่ได้มีประโยชน์อะไรมากมายเลย

พื้นที่มันกว้างใหญ่เกินไป ทว่าเวลากลับมีจำกัดเต็มที ยามนี้ปลาใต้ท้องทะเลหลงเหลืออยู่ไม่มากแล้ว หากยังสำรวจจุดไม่ทันเสร็จสิ้น ฝูงปลาก็คงต้องว่ายเตลิดหนีหายไปจนหมดก่อนพอดี