บทที่ 276 ในที่สุดก็เจอจุดปลาเล็กที่มีราคาสูง!

จ้าวต้าไห่ขับเรือสปีดโบ๊ตมานานกว่าชั่วโมงครึ่ง จนกระทั่งตำแหน่งของเรือค่อยๆ ขยับไปซ้อนทับกับพิกัดจุดหนึ่งบนหน้าจอโซนาร์นำทาง

เขาใช้มือปาดเส้นผมและใบหน้า ซึ่งตอนนี้เปียกโชกไปด้วยน้ำทะเล จุดตกปลาเสากังหันลมนั้นแม้จะอยู่ทะเลลึกแต่ก็ยังค่อนข้างสงบ ทว่าพอเขาขับเรือมุ่งหน้าออกห่างไปเรื่อยๆ ผิวน้ำทะเลก็เริ่มมีลอนคลื่นตั้งขึ้นมา แม้คลื่นจะไม่ใหญ่โตนัก แต่ด้วยความที่เรือสปีดโบ๊ตแล่นด้วยความเร็วสูง ละอองน้ำที่สาดกระเซ็นจึงปะทะเข้ากับใบหน้าและลำตัวของเขาอย่างจัง ราวกับเพิ่งเดินฝ่าสายฝนมาก็ไม่ปาน

“คราวหน้าสงสัยต้องพกแชมพูสระผมออกมาด้วยแล้วมั้ง! จะได้ไม่ต้องกลับไปเปลืองน้ำสระผมที่บ้าน!”

จ้าวต้าไห่มองพิกัดบนจอโซนาร์นำทาง เห็นว่าระยะห่างเหลือเพียงแค่สิบกว่าเมตร จึงค่อยๆ ชะลอความเร็วปล่อยให้เรือไหลเอื่อยๆ เข้าไป

เขายังไม่รีบร้อนหย่อนเบ็ดตกปลาในทันที แต่ใช้โซนาร์กวาดตรวจสภาพภูมิประเทศรอบๆ พิกัดนั้นก่อน มันเป็นร่องน้ำใต้ทะเลขนาดเล็ก ไม่กว้างและไม่ยาวเท่าไหร่นัก ระยะทางราวๆ ไม่กี่ร้อยเมตร โดยรอบเต็มไปด้วยโขดหินโสโครกที่สูงต่ำไม่เท่ากัน