บทที่ 329 คลื่นยักษ์ตกปลาตามร่องหิน!

จ้าวต้าไห่ยืนอยู่ตรงประตูรั้วบ้าน มองเห็นสือกวางหมิงและปู่รองจ้าวสือเดินคุยกันมาตลอดทาง โดยมีสือเจี๋ยหัวเดินตามหลังมาติดๆ เขาจึงรีบก้าวเท้าฉับๆ เข้าไปหาทันที

“ไอ้แก่ตัวดี ทำไมวันนี้ถึงยอมโผล่หัวมาหาข้าถึงที่บ้านได้ล่ะวะ?”

จ้าวสืออัดควันจากบ้องกัญชาพัฟใหญ่ เมื่อไม่กี่นาทีก่อนสือกวางหมิงจู่ๆ ก็บึ่งตรงมาหาเขาถึงหน้าประตูบ้าน

“ทำไมวะ? ข้าแวะมาหาแล้วแกไม่มีความยินดีรึไง? หรือว่ามื้อกลางวันนี้คิดจะไม่ยอมเลี้ยงข้าวข้ากันล่ะฮะ?”

สือกวางหมิงส่งเสียงตะโกนสวนกลับมา