บทที่ 338 ปลาใหญ่ผู้สำเร็จวิชาพันชั่งถ่วงดิ่ง

หลังจากจ้าวต้าไห่กินมื้อเที่ยงอิ่มหนำสำราญเรียบร้อย เขาก็ดื่มน้ำไปพลางทอดสายตาสังเกตดูผิวน้ำทะเลโดยรอบ คลื่นลมในยามนี้เบาบางลงกว่าช่วงเช้าตอนที่เพิ่งมาถึงค่อนข้างมาก กระแสลมทะเลที่พัดผ่านมากระทบผิวเนื้อที่เปิดเปลือยชวนให้รู้สึกแสบจี๊ดอยู่เล็กน้อย

จะไปตกปลาที่ไหนต่อดีนะ?

จ้าวต้าไห่เหลือบมองดูเวลา ยามนี้จวนเจียนจะบ่ายสองโมงแล้ว

จะมุ่งตรงไปยังจุดตกปลาที่ห่างไกลที่สุดในทะเลเรือนอกงั้นรึ?

คราวก่อนตัวเขาเคยตกปลาได้เป็นจำนวนมากและทำเงินได้มหาศาลจากสถานที่แห่งนั้น วันนี้เดิมทีก็ตั้งใจจะเดินทางไปที่นั่น ทว่ายามนี้ย่อมไม่อาจไปได้แล้ว เพราะเวลาไม่เอื้ออำนวยเอาเสียเลย