บทที่ 354 ความวุ่นวายที่เกิดจากปลาหนึ่งตัว

จ้าวต้าไห่โก่งคันเบ็ดด้วยสองมือด้วยท่าทางมั่นคง ปลาที่ติดเบ็ดขนาดไม่ใหญ่มากนัก แรงดึงดูดถือว่าค่อนข้างแรง แต่สำหรับเขาแล้วมันเป็นเพียงแรงดึงปกติเท่านั้น

สือจงเหวยกังวลว่าจ้าวต้าไห่จะขันเบรกแน่นเกินไป แต่ในความเป็นจริงมันไม่ได้แน่นเลยแม้แต่น้อย หากปลาออกแรงอย่างต่อเนื่องและเพิ่มความแรงขึ้นเรื่อยๆ รวมถึงว่ายเร็วขึ้นเรื่อยๆ ก็จะไม่หมุนปรับเบรก เพราะการขันเบรกในจังหวะที่ปลาพุ่งตัวแรงๆ จะทำให้สายขาดได้ง่ายมาก แต่เมื่อใดที่แรงพุ่งของปลาหยุดชะงักลง ก็เป็นจังหวะที่ต้องหมุนปรับเบรกเพื่อทอนกำลังของปลาลง

จ้าวต้าไห่หมุนปรับเบรกเป็นครั้งที่สอง เขาสัมผัสได้ชัดเจนว่าแรงของปลาลดน้อยลงไปอีกส่วนหนึ่ง จึงใช้แขนหนีบโคนคันเบ็ดเอาไว้ สองมือจับคันเบ็ดแล้วออกแรงดึงไปด้านหลัง

ขยับแล้ว! ปลาตัวนี้หมดแรงแล้ว!

จ้าวต้าไห่ออกแรงดึงอีกครั้ง ปลาที่กำลังพุ่งหนีก็หยุดกึก เลี้ยวตัวเปลี่ยนทิศทาง จ้าวต้าไห่ไม่รอช้ารีบหมุนรอกเก็บสายดึงปลากลับมาทันที