บทที่ 367 ยอดนักคำนวณและปรมาจารย์ด้านการจัดการเวลา

ตีสาม

ลมทะเลเริ่มพัดแรงและหนาวเหน็บมากขึ้นเรื่อย ๆ

สือเจี๋ยหัวเดินเข้ามาในห้องกัปตัน เขาเพิ่งจะได้นอนพักผ่อนไปงีบหนึ่ง ตอนนี้ถึงเวลามาเปลี่ยนเวรให้สือจงเหวยแล้ว เขากวาดสายตามองลงไปยังดาดฟ้าเรือที่เปิดไฟสว่างไสว ทว่ากลับเงียบสงัดไร้สรรพเสียง

"มีแค่จ้าวต้าไห่คนเดียวที่ยังตกปลาอยู่งั้นเหรอ?"

สือเจี๋ยหัวยกกระบอกน้ำเก็บความร้อนที่ชงชาแก่ ๆ ไว้ขึ้นดื่มอึกใหญ่หลายอึก