บทที่ 372 นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญจริงๆ

สือจงเว่ยสาวเท้าก้าวใหญ่เดินเข้าไปในห้องบังคับการเรือโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาหยิบกระติกน้ำขึ้นมาเอ่ยปากดื่มน้ำอึกใหญ่เพื่อดับกระหาย เสร็จแล้วใช้หลังมือปาดมุมปาก พลางยืนมองผ่านกระจกหน้ารถของห้องบังคับการเรือไปยังจุดที่กำลังชั่งน้ำหนักปลาเก๋าหินและปลาจวดที่เจ้าต้าไห่เพิ่งตกขึ้นมาได้ ชายหนุ่มส่ายหน้าไปมาเบาๆ

"หกเจ็ดพันหยวนเลยนะ!"

"ในขณะที่คนอื่นกำลังนั่งคุยเล่นกัน เจ้าต้าไห่กลับตกปลาเก๋าหินหาเงินได้ตั้งหกเจ็ดพันหยวน!"

"เฮ้อ!"