บทที่ 374 มีฝีมือจริงๆ!

เจ้าต้าไห่ปล่อยสายเบ็ดลงน้ำ

สือเจี่ยหัวเพิ่งบอกไปว่าพื้นทะเลแถวนี้เป็นโขดหิน ระดับน้ำลึกสองร้อยสิบเมตร และแนะนำให้ปล่อยสายเบ็ดไปที่ระดับความลึกสองร้อยเจ็ดเมตร

เจ้าต้าไห่รู้ดีว่าระดับความลึกที่สือเจี่ยหัวบอกนั้นเป็นระยะที่ปลอดภัยอย่างแน่นอน เพราะนี่คือประสบการณ์ที่สั่งสมมาจากการมาตกปลาที่นี่หลายต่อหลายครั้ง รับรองได้เลยว่าสายเบ็ดจะไม่เกี่ยวติดหินใต้น้ำชัวร์

เขาจึงปล่อยสายดิ่งลงไปที่ระยะสองร้อยเจ็ดเมตรโดยตรง หลังจากรออยู่ครู่หนึ่ง ก็ค่อยๆ ปล่อยสายเพิ่มลงไปทีละนิดอย่างระมัดระวังอีกครึ่งเมตร จากนั้นลองยกคันเบ็ดขึ้นเช็กดู ก็พบว่าไม่ติดหิน จึงปล่อยเพิ่มลงไปอีกครึ่งเมตร เช็กแล้วก็ยังไม่ติดหิน เขาจึงปล่อยเพิ่มลงไปอีกครึ่งเมตรจนแตะระดับสองร้อยแปดเมตร พอยกคันเบ็ดขึ้นอีกครั้งจนมั่นใจว่าสายเบ็ดลอยพ้นหินอย่างปลอดภัยแล้ว จึงหยุดสายไว้แค่นั้นไม่ปล่อยลงไปอีก เพราะนี่ถือเป็นระดับความลึกขั้นสุดที่จำกัดแล้ว