บทที่ 377 ทั่วทั้งเรือตกได้ปลา! เจ้าต้าไห่คือตัวตึงที่หล่อเท่ที่สุด!

สือจงเวี่ยนั่งยองๆ อยู่บนดาดฟ้าเรือด้านหลังตำแหน่งตกปลาของเจ้าต้าไห่ หลังจากตกได้ปลาเก๋าตัวยักษ์หนักทะลุสองร้อยชั่งขึ้นมา เจ้าต้าไห่ก็ได้นั่งพักผ่อนอยู่ครู่หนึ่ง และในตอนนี้เขาได้หย่อนชุดสายหน้าลงน้ำเพื่อเริ่มตกปลาใหม่อีกครั้งแล้ว

รอบนี้ตกลงว่าเขาจะตกปลาจวดหรือตกปลาเก๋ากันแน่นะ? แล้วเขาจะตกได้ปลาอะไรขึ้นมาอีกล่ะ?

สือจงเว่ยจ้องเขม็งไปที่คันเบ็ดของเจ้าต้าไห่ ในสมองพลันมีความคิดต่างๆ นานาแล่นผ่านเข้ามาในหัวประหนึ่งโคมไฟหมุนวิ่งสลับไปมาอย่างไม่หยุดหย่อน

"นายจะเอาแต่มารอเฝ้าฉันตรงนี้ทำไมกันฮะ? แล้วคนอื่นๆ ที่ตกปลาได้ล่ะนายจะไม่ไปช่วยดูเหรอ? ไม่ต้องไปช่วยสับปลาขึ้นเรือหรือไง?"