บทที่ 423 ความต้องการของจงชุ่ยฮวา

อู๋ดาบินและอู๋เสี่ยวบินยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือ แสงแดดแผดเผาร้อนจัดจนแสบผิว ผ่านไปไม่นานเหงื่อกาฬก็ผุดพรายเต็มหน้าผาก เสื้อผ้าเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ

"พี่ครับ!"

"ผมว่าพวกเราไม่มีความจำเป็นต้องทนอยู่ร่วมออกเรือกับเรือประมงของหลี่หงอุนอีกต่อไปแล้วล่ะครับ!"

"นี่มันตั้งใจปล่อยให้พวกเรายืนตากแดดตากลมรอเก้อชัดๆ!"

อู๋เสี่ยวบินเอ่ยปากบ่นด้วยความโมโหเดือดดาล