บทที่ 455 เรื่องที่ติงเสี่ยวเซียงมุ่งมั่นตกลงใจจะทำ

หวังอวิ๋นจวินมองดูเจ้าต๋าไห่ทันที การตกปลากะพงขาวตัวโตมันเต็มอิ่มจุใจแล้วจริง แต่ปลามาหยิวต่างหากคือราชาที่แท้จริง

“เจ้าต๋าไห่”

“วันนี้พอจะมีโอกาสไหม?”

เกาจื้อเฉิงเคยตกปลามาหยิวจนเต็มอิ่มสะใจมานานแล้ว วันนี้จะตกได้หรือไม่จึงไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก ส่วนใหญ่เป็นความอยากรู้อยากเห็นเสียมากกว่า

เจ้าต๋าไห่พินิจพิจารณาบริเวณแนวโขดหินอย่างถี่ถ้วน กระแสน้ำยังคงแรงมาก ฟองคลื่นยังคงอยู่ แต่ปัญหาก็คือนกกระจอกแตกรัง ฝูงปลากะพงขาวสลายตัวไปแล้ว