บทที่ 458 ย่าเฉาเจียงรู้แจ้งเห็นจริงที่สุด!

“ถุ้ย!”

“พวกเราสองคนใช่ว่าจะไม่เคยลงเรือนายออกทะเลไปตกปลา ไม่ถึงสิบเที่ยวก็ต้องมีสักแปดเที่ยว แล้วเที่ยวไหนบ้างล่ะที่ตกทูน่าตัวใหญ่หนักร้อยแปดสิบชั่ง หรือกระทั่งสองร้อยชั่งกลับมาได้น่ะ?”

เหาจี๋หลงเอ่ยขัดขึ้นอย่างไม่เกรงใจแม้แต่น้อย

“โอ้!”

“เรื่องแบบนี้จะมาโทษฉันได้ยังไงกันล่ะ? ฉันมีหน้าที่แค่พาพวกนายไปส่งถึงหมายปลา ส่วนจะตกปลาได้หรือไม่ได้ นั่นมันอยู่ที่วิชาฝีมือของพวกนายเอง!”