บทที่ 484 ฉันนี่มันเป็นคนมีโชคจริงๆ!

ท่าเรือหมู่บ้านไพ่วัน

เรือสปีดโบ๊ทของเฉินเวินเฟย จางหยางจง และเหอต้าเผิงค่อยๆ จอดเทียบท่า

"แม่มันเอ๊ย!"

"คราวหน้าให้ตายยังไงก็ไม่มาอีกแล้ว!"

จางหยางจงผูกเรือสปีดโบ๊ทเสร็จ ก็รู้สึกทั้งหิวทั้งเหนื่อย เสื้อผ้าบนร่างกายเปียกปอนไปหมด ตอนออกเรือวิ่งนานกว่าแปดชั่วโมง ขากลับก็วิ่งอีกแปดชั่วโมงกว่า ทั้งวันแทบไม่ได้ทำอะไรเลย ในห้องขังปลา มีปลาจานดำแค่สี่สิบห้าสิบชั่งเท่านั้น รู้อย่างนี้นอนอุดอู้อยู่บ้านดีกว่า