บทที่ 494 รังของปลาจานดำ

"เรื่องนี้ยังต้องถามอีกเหรอ" 

"น้ำลึกขนาดนี้ ถ้าไม่มีปลาจานเหลืองก็แล้วไปเถอะ แต่ถ้ามีล่ะก็ ต้องเป็นตัวใหญ่เบิ้มแน่นอน!"

หลัวปินมองจงสือจู้ด้วยสายตาเหยียดหยาม จับปลามาทั้งชีวิตยังจะมาถามคำถามแบบนี้อีก ไร้สาระสิ้นดี

จ้าวต้าไห่ยิ้มพยักหน้า น้ำทะเลที่นี่ลึกมาก ถ้ามีปลาจานเหลืองจริงๆ ก็ต้องเป็นตัวใหญ่แน่นอน อย่างน้อยๆ ก็ต้องครึ่งชั่งขึ้นไป

จงสือจู้ไม่พูดพร่ำทำเพลง หันหลังเดินออกไปบนดาดฟ้าเรือ บริเวณกราบเรือตกปลามีจุดสำหรับตกปลาโดยเฉพาะ เขาตั้งแท่นวางคันเบ็ดและประกอบคันเบ็ดเสร็จสรรพก็เริ่มตกปลาทันที เร่ย่าโหย่วและหลัวปินก็เดินตามออกไปติดๆ