บทที่ 498 ฝีมือก็สู้ไม่ได้ ดวงก็สู้ไม่ได้!

"จ้าวต้าไห่!"

 "นั่นใช่ปลาเหรอ!?"

อู๋เว่ยหมินมองดูคันเบ็ดที่โค้งงอราวกับคันธนู ดวงตาเบิกกว้าง ในหัวของเขายังคงจดจำภาพตอนที่ตัวเองวัดเบ็ดครั้งแรก นึกว่าเป็นปลา แต่กลับกลายเป็นว่าเบ็ดติดโขดหิน

"ฮ่า!" 

"นายคิดว่าจ้าวต้าไห่เป็นคนอ่อนหัดอย่างนายหรือไง"