บทที่ 507 จ้าวต้าไห่ช่างมีสายตาและวาสนาดี

“ปู่รอง!”

ติงเสี่ยวเซียงเดินตรงเข้าไปหาปู่รองจ้าวสือ แล้วเอ่ยปากทักทายด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานน่าเอ็นดู

“ปู่สือครับ!”

ติงเสี่ยวเซียงหันไปทักทายสือกวงหมิงที่ยืนอยู่ข้างๆ ต่อทันที

“อ้าว?”