บทที่ 510 ต่างฝ่ายต่างช่วยกัน

ยามอัสดงค่ำคืนนี้ ผืนน้ำทะเลไพศาลถูกย้อมประกายด้วยแสงสีทองระยิบระยับ

ปกติแล้วในเวลานี้ จ้าวต้าไห่ จงสือจู้ หลิวปิน และเหลยต้าโหย่ว น่าจะออกเรือไปลุยตกปลากันตั้งแต่หัววันแล้ว แต่วันนี้กลับมีบรรยากาศที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง

“หลิวเล่ย”

“เถ้าแก่อู๋เหวินหมิน เคยบอกไว้ว่า ปลาที่ซื้อต่อไปจากฉัน มีบางส่วนที่ต้องการจะฝากขังเลี้ยงไว้ในบ่อพักบนเรือตกปลาลำนี้ ไม่รู้ว่านายกับพ่อมีแผนการหรือความคิดเห็นยังไงกันแน่ล่ะ?”

“ตั้งใจจะเหมาขนกลับไปขายให้เกลี้ยงทั้งหมด หรือว่าจะแบ่งบางส่วนไว้ฝากขังพักฟื้นรอด2ัวเป็นๆ ไว้บนเรือตกปลาต่อดีล่ะ?”