บทที่ 515 ดูน้ำรู้ปลา!

จ้าวสือและสือก่วงหมินยืนอยู่หน้าหน้าต่างกระจกของห้องบังคับการเรือตกปลา มองดูผืนทะเลอันมืดมิดเบื้องหน้าและแสงไฟจากเรือประมงที่ส่องประกายระยิบระยับอยู่บนผิวน้ำ แสงไฟเหล่านี้ล้วนมาจากเรือประมงของชาวประมงที่กำลังจับปลากันอยู่

"ตอนนี้ก็ปีใหม่แล้ว ทุกคนต่างก็ยุ่งอยู่กับการหาเงิน ไม่รู้ว่าจะหาเงินได้หรือเปล่านะ?" จ้าวสือขมวดคิ้ว

ตอนนี้อากาศค่อนข้างหนาว แสงไฟมากมายบนผืนทะเลรอบๆ ล้วนมาจากเรือประมงลำแล้วลำเล่าที่กำลังจับปลา ทุกคนต่างก็หวังว่าจะจับปลาได้มากขึ้นสักหน่อย หาเงินได้มากขึ้นสักนิดก่อนจะถึงปีใหม่ แต่การออกทะเลจับปลานั้นต้องพึ่งพาดินฟ้าอากาศ จะจับปลาได้ไหม จะหาเงินได้หรือเปล่า ไม่มีใครบอกได้หรอก

"หึหึหึ!"

"เรื่องแบบนี้ใครจะไปบอกได้ล่ะ? แน่นอนว่าต้องมีคนที่จับปลาได้และหาเงินได้เป็นกอบเป็นกำ แต่คนส่วนใหญ่ก็ทำได้แค่หาเลี้ยงปากท้องไปวันๆ เท่านั้นแหละ"