บทที่ 534 ยังต้องพึ่งจ้าวต้าไห่

เกาจื้อเฉิงมองดูเอ็นตกปลาบนคันเบ็ดที่พุ่ง "พรวด" ออกไป พริบตาเดียว ลูกดิ่งก็จมดิ่งลงสู่ก้นทะเล ความตึงเครียดพลางคลายตัวลงกลายเป็นหย่อนยวบ

"ให้ตายสิ!"

"เกาจื้อเฉิง!"

"ทำอะไรอยู่น่ะ? รีบกรอเอ็นดึงออกจากก้นทะเลสิ!"

อู๋เหวยหมินรออยู่ครู่หนึ่ง แต่เกาจื้อเฉิงยังคงนิ่งเฉยไม่ยอมกรอเอ็น ทนไม่ไหวจนต้องตะโกนออกมาเสียงดัง