บทที่ 549 ได้เวลาเดินทางกลับไปฉลองปีใหม่ให้สำราญใจ

ยามค่ำคืนมาเยือน

ดาดฟ้าเรือประมงสว่างไสวด้วยแสงไฟ แต่กลับไร้เงาผู้คน

สายฝนยังคงโปรยปรายลงมาอย่างต่อเนื่อง ดาดฟ้าเรือเปียกปอนชุ่มฉ่ำ ลมทะเลที่พัดโชยมาพาเอาความหนาวเหน็บเยือกเยือกเข้ามาปกคลุม

ทว่าภายในห้องควบคุมเรือกลับอบอุ่นราวกับฤดูใบไม้ผลิ

จ้าวต้าไห่ จงสือจู้ และอู๋เหวินหมิน รวมถึงพรรคพวกรวมตัวกันล้อมวงรอบโต๊ะ กำลังเอร็ดอร่อยกับการรับประทานอาหารมื้อค่ำคำโตๆ