บทที่ 645: การสอนภาคสนามของจ้าวต้าไห่

"ปลาโอจอเหรอ?"

เล่ยต้าโหย่วจำคำพูดของตัวเองเมื่อคืนนี้ได้ทันที ดวงตาของเขาสว่างวาบขึ้นมาทันที

หากปลาที่ติดเบ็ดเป็นปลากะพงทะเล ต่อให้ตัวใหญ่แค่ไหนเขาก็คงไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ แต่ถ้าเป็นปลาโอจอดล่ะก็ นั่นมันคนละเรื่องกันเลย

จงสือจู้และหลิวปินรีบหันไปมองจ้าวต้าไห่ทันที

ถ้าเป็นปลาโอแถบล่ะก็ ไม่ต้องพูดถึงเลย ตกได้หรือไม่ได้ก็มีค่าเท่ากัน หรือพูดให้อยู่อีกแง่คือหวังว่ามันจะหลุดๆ ไปซะยิ่งดี จะได้ไม่ต้องเปลืองแรงและเสียเวลา