บทที่ 121 ให้ข้าใส่ซองให้ไหม

ตอนนั้นที่สุสานมาร ภาพผิวพรรณขาวเนียนละเอียดละออที่ประจักษ์แก่สายตา ทำเอาใจเขาสั่นสะท้านไปหมด

พอคิดถึงเรื่องนี้ ซูฝานก็อดไม่ได้ที่จะเสียวสันหลังวาบ

สติสัมปชัญญะอันน้อยนิดที่เหลืออยู่ คอยเตือนเขาว่าห้ามดื่มอีกแล้ว ขืนดื่มต่อมีหวังได้เรื่องแน่

แต่ศิษย์พี่หญิงยังคงดื่มต่อไป ยกไหเหล้าขึ้นกระดกเข้าปากไม่หยุด ซูฝานจึงรีบแย่งไหเหล้ามา

"เอาคืนมา ข้าจะดื่มอีก..."