บทที่ 127 หลอมปราณช่วงปลาย

ฟางรุ่ยขลุกอยู่ในห้องไฟใต้ดินของยอดเขาเลี่ยหั่วถึงสองวันเต็มๆ กว่าจะหลอมอุปกรณ์เวทที่ศิษย์ในสำนักสั่งทำเสร็จ

ซูฝานเฝ้าสังเกตการณ์ทุกขั้นตอนอย่างใกล้ชิด รู้สึกทึ่งและเห็นใจไปพร้อมๆ กัน

เมื่อเทียบกับช่างหลอมศาสตราแล้ว คนเขียนยันต์นี่ถือว่าสบายกว่าเยอะ

วิถีแห่งการหลอมศาสตรานี่ไม่ง่ายเลยจริงๆ ต้องทนอุดอู้อยู่ในห้องไฟใต้ดินที่ทั้งร้อนทั้งเหม็นควัน แถมการหลอมอุปกรณ์เวทแต่ละชิ้นยังต้องใช้เวลาตั้งหลายวัน

นี่ขนาดแค่อุปกรณ์เวทระดับล่างกับระดับกลางธรรมดาๆ นะ ถ้าเป็นระดับสูงหรือระดับสุดยอด คงต้องหมกตัวอยู่ในห้องไฟใต้ดินเป็นสิบๆ วันแน่