บทที่ 134 หมดปัญญาจริงๆ

มองดู "โล่เต่าดำเก้าวิถีหยิน" ในกล่อง ซูฝานก็พอใจมาก

"ศิษย์พี่ ฝีมือการหลอมศาสตราของท่านนี่ รุดหน้าไปไกลเลยนะขอรับ..."

ฟางรุ่ยโบกมือปฏิเสธอย่างถ่อมตัว "เป็นเพราะวัตถุดิบของเจ้ามันดีต่างหาก กระดองของเต่าอสูรเกล็ดมังกรน่ะหาไม่ได้ง่ายๆ ข้าก็แค่ช่วยเสริมให้มันสมบูรณ์ขึ้นเท่านั้นเอง"

ซูฝานหัวเราะร่วน แล้วเปิดกล่องอีกใบ

ข้างในเป็นหัวกะโหลกสีขาวซีด ดูโปร่งใสแวววาวราวกับคริสตัล