บทที่ 137 ระฆังสุยฮุนหลิงและผ้าคลุมวิญญาณ

รุ่งเช้าวันต่อมาซูฟานมาถึงยอดเขาหยินหลัว และเดินเตร็ดเตร่ไปยังบริเวณแผงลอยของเหล่าศิษย์ในนิกาย

ข้าวของที่ศิษย์นิกายหยินหลัวนำมาตั้งแผงขายที่นี่ล้วนแต่เป็นของดี ยิ่งไปกว่านั้นเพราะเป็นศิษย์ร่วมสำนักเดียวกัน นอกจากราคาย่อมเยาแล้ว แทบจะไม่ค่อยมีเรื่องการหลอกลวงต้มตุ๋นเกิดขึ้น

ดังนั้น ทุกๆ ช่วงเวลาหนึ่ง ซูฟานจึงมักจะมาเดินเล่นที่นี่เสมอ และได้ซื้อของถูกใจกลับไปไม่น้อย

ซูฟานเดินมาหยุดอยู่ที่แผงลอยแห่งหนึ่ง และพบว่าศิษย์ผู้ตั้งแผงขายก็คือผู้ฝึกวิญญาณคนเดิมที่เขาเคยซื้อ "ป้ายวิญญาณไท่อิน" มาเมื่อครั้งก่อน

อีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะเบือนหน้าหนีทันที ราวกับไม่อยากเสวนาด้วยแม้แต่น้อย