บทที่ 189 ส่งมีดให้ยืมฟัน

หลังจากเหยียนสยงรับตัวเมิ่งหว่านฉิงมาได้ สิ่งแรกที่เขาทำคือพาตำรวจนอกเครื่องแบบสิบกว่านายไปส่งเธอที่ภัตตาคารลอยน้ำไท่ไป๋ ย่านถังซี ทั้งเหลาสู่เสียงที่กักขังหน่วงเหนี่ยว และหวงอวิ๋นเชาที่พยายามจะข่มขืนเธอ ล้วนถูกเขาลงมือฆ่าทิ้งหมดแล้ว แม้ฟังดูน่ากลัว แต่เหยียนสยงรู้ดีว่า สองชีวิตนี้ในสายตาของพวกคนอังกฤษหรือพวกเศรษฐีชาวจีน ก็ไม่ต่างอะไรกับมดปลวกสองตัว ขอเพียงคืนนี้ซ่งเทียนเย่ายอมรับว่าเขาออกโรงแทนผู้หญิงของซ่งเทียนเย่า ต่อให้หวงอวิ๋นเชาจะเป็นลูกบุญธรรมของหลีหมินโย่ว หลิวฝูก็ต้องจำใจกลืนเลือดอดทนไว้

แปลกดีเหมือนกัน ตอนก่อนจะลงมือฆ่าคน ในใจของเหยียนสยงเต็มไปด้วยความโกรธ ความสิ้นหวัง และความรู้สึกสูญเสียปะปนกันไปหมด แต่หลังจากที่ลงมือฆ่าไปสองศพ และกำลังคุ้มกันเมิ่งหว่านฉิงไปที่ภัตตาคารลอยน้ำไท่ไป๋ จิตใจของเขากลับสงบนิ่งอย่างประหลาด ในเมื่อก้าวเท้าออกมาแล้ว ก็ไม่มีทางหันหลังกลับ มีแค่สองทางเลือกคือรอดกับตาย จะอยู่หรือตายล้วนอยู่ในกำมือคนอื่น ในปืนเหลือกระสุนแค่สองนัด ถ้าซ่งเทียนเย่าไม่ให้โอกาส ก็แค่นัดนึงฝังหัวซ่งเทียนเย่า อีกลูกฝังหัวตัวเอง จบเรื่องกันไป

ถึงตายก็ยังมีคนของกลุ่มสิบแปดพยัคฆ์แห่งเกาลูนตั้งสองคน แถมยังมีเลขาคนสนิทของท่านผู้พิพากษาสันติสมทบ (JP) ไปเป็นเพื่อนร่วมทางด้วย!

เขาพาคนออกจากภัตตาคารเฟิ่งหรู เรียกแท็กซี่หกเจ็ดคัน แถมยังสกัดรถแท็กซี่สีแดงที่กำลังจะกลับอู่ ให้มาขับประกบหน้าหลัง ขบวนรถมุ่งหน้าไปยังท่าเรือถังซี

เมื่อขึ้นรถ เหยียนสยงถึงเพิ่งมีสติสังเกตเมิ่งหว่านฉิงที่นั่งอยู่เบาะหลัง โดยมีอาเหว่ยและตำรวจนอกเครื่องแบบอีกนายคอยประกบซ้ายขวาอย่างใกล้ชิด ไม่พูดถึงเรื่องหน้าตา ตอนนี้เมิ่งหว่านฉิงนอกจากใบหน้าที่ดูซีดเซียวแล้ว กลับไม่มีทีท่าหวาดกลัวหรือลุกลี้ลุกลนเลยแม้แต่น้อย ดวงตาคู่นั้นจ้องมองมาอย่างระแวดระวังทันทีที่เห็นเขาหันไปมอง เหยียนสยงไม่หลบสายตา เอ่ยอย่างเปิดเผย: "คุณหว่านฉิงครับ เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นคืนนี้ ผมไม่ขอให้คุณพูดเข้าข้างผมหรอกนะครับ ขอแค่คุณเล่าความจริงให้เลขาซ่งฟังก็พอ ว่าผม เหยียนสยง เป็นคนพาคุณจากภัตตาคารเฟิ่งหรูกลับไปที่ภัตตาคารลอยน้ำไท่ไป๋"