บทที่ 323 ตระกูลหลินไม่ใช่ตระกูลจาง

"นี่หลานชายของอาเหรินเหรอ? จำได้ว่าตอนที่เธอแต่งงานกับอาเหริน เขาเพิ่งจะตัวแค่นี้เอง" หลินเซี่ยวเชียมองซ่งเทียนเย่าด้วยความประหลาดใจ พลางยกมือทำท่าบอกความสูงระดับเอว

ในความทรงจำของเขา ฐานะทางบ้านของซ่งชุนเหรินดูเหมือนจะยากจนกว่าตระกูลเฝิง ซึ่งเป็นครอบครัวแรกที่น้องสาวของเขาแต่งงานด้วยซ้ำไป แต่ซ่งเทียนเย่าที่ยืนอยู่ตรงหน้าตอนนี้ ถึงจะใส่ผ้ากันเปื้อนทับอยู่ แต่ทั้งเสื้อเชิ้ต กางเกงสแล็ค รองเท้าหนังที่สวมใส่ รวมถึงรถยนต์และคนขับที่อยู่ข้างนอก ดูยังไงก็ไม่เข้ากับฐานะของตระกูลซ่งในความทรงจำของเขาเลย

อย่างไรก็ตาม การที่หลินอวี๋จิ้งมีหลานชายของอดีตสามีที่ทั้งมีฐานะและยังแวะเวียนมาเยี่ยมเยียนแบบนี้ หลินเซี่ยวเชียก็รู้สึกยินดีอยู่ลึกๆ

น้องสาวของเขาคนนี้ต้องเผชิญชะตากรรมที่น่ารันทดหลังจากที่พ่อเสียชีวิต สาเหตุหลักก็มาจากแม่ผู้ให้กำเนิดของเธอนั่นแหละ ตอนนั้นฮูหยินใหญ่กำลังเร่งกุมอำนาจและจัดระเบียบตระกูลหลินประจวบเหมาะกับที่แม่ของอาจิ้งหลุดปากพูดอะไรที่ไม่ควรพูดออกมา ฮูหยินใหญ่จึงถือโอกาสนี้ไล่อาจิ้งออกจากตระกูลหลินอย่างไม่ไยดี แล้วจับเธอแต่งงานกับพ่อค้าขายยารายเล็กๆ แซ่เฝิงซ้ำร้ายยังเป็นลูกเมียน้อยที่ป่วยกระเสาะกระแสะอีกต่างหาก

ต่อให้เป็นแค่ลูกสาวที่เกิดจากเมียน้อย แต่ลูกหลานตระกูลหลินก็ไม่ใช่คนที่ครอบครัวเล็กๆ อย่างตระกูลเฝิงจะเอื้อมถึงได้ หลินเซี่ยวเชียยังจำได้ดีว่าตอนนั้นทั้งพี่ใหญ่และเขาต่างก็ออกปากขอร้องฮูหยินใหญ่ แต่ก็ไม่เป็นผล ประกอบกับช่วงนั้นทุกคนต่างก็ยุ่งอยู่กับการดูแลธุรกิจครอบครัวตามคำสั่งของฮูหยินใหญ่ และคิดเข้าข้างตัวเองว่าถึงตระกูลเฝิงจะเทียบตระกูลหลินไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็พอมีพอกิน คงไม่ปล่อยให้น้องสาวต้องอดอยาก การมีชีวิตครอบครัวที่เรียบง่าย อาจจะดีกว่าการต้องทนอยู่ในตระกูลหลินด้วยความหวาดระแวงเหมือนพวกลูกเมียน้อยอย่างพวกเขาก็ได้