บทที่ 327 ระบายแค้นแทนเทพยดา

"ฉันจะกลับไปตรวจสอบบัญชีให้ละเอียด แล้วค่อยๆ มาคิดบัญชีกับแกทีหลังก็แล้วกัน" แม้จะถูกหวงลิ่วเอาปืนจ่อหน้า แต่หลินเซี่ยวเชียก็ไม่แสดงอาการตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย เขาค่อยๆ ดึงบุหรี่ออกจากปาก แล้วเอ่ยกับซ่งเทียนเย่าที่ยืนรอคำตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

จะว่าไปแล้ว ในบรรดาพี่น้องรุ่นนี้ เขาก็เป็นเพียงคนเดียวที่เคยคลุกคลีกับธุรกิจสีเทาของตระกูล ตอนที่พี่น้องคนอื่นๆ ไปเรียนต่อต่างประเทศ เขาก็เดินตามหลังพ่อ ช่วยดูแลธุรกิจฝิ่นแล้ว เรื่องถูกข่มขู่คุกคามแบบนี้ เขาเจอมาเยอะกว่าพี่น้องคนอื่นๆ ในตระกูลหลินซะอีก กว่าหลินเซี่ยวเจ๋อจะกลับมารับช่วงต่อ ตระกูลหลินก็แทบจะไม่เหลือธุรกิจฝิ่นให้ทำแล้ว

ซ่งเทียนเย่าหันไปมองหลินเซี่ยวคังและหลินเซี่ยวเจี๋ยที่ยืนหน้าซีดทำอะไรไม่ถูก ก่อนจะหันกลับมามองหลินเซี่ยวเชีย "ดูท่าทางสมองคุณจะไม่ค่อยดีนะ แต่ก็แหงล่ะ คุณไม่ใช่ผู้นำตระกูลหลินนี่นา ถ้าสมองดี คุณคงได้เป็นคนตัดสินใจไปแล้ว กลับไปบอกผู้นำตระกูลหลินให้ชัดๆ นะว่า ซ่งเทียนเย่าคนนี้ เกิดมามีเรื่องกลัวอยู่สามอย่าง หนึ่ง กลัวจน สอง กลัวลำบาก สาม กลัวติดหนี้บุญคุณคนอื่น แต่สิ่งเดียวที่ไม่เคยกลัวคือความตาย ยิ่งได้สู้กับคนเลวๆ ยิ่งชอบ ถ้าก่อนที่อาสามกับอวิ่นจือจะออกจากโรงพยาบาล ตระกูลหลินยังไม่มีคำอธิบายดีๆ ให้ผมล่ะก็ ถึงตอนนั้น ผมนี่แหละจะเป็นคนไปให้คำอธิบายกับตระกูลหลินเอง แล้วอย่าหาว่าผมไม่เตือนก็แล้วกัน"

"ซ่งเทียนเย่า คนอวดดีมักจะอายุสั้นนะ พ่อฉัน 'หลินชีเสิน'ที่แกด่าเมื่อกี้ ตอนหนุ่มๆ ก็อวดดีกว่าแกเยอะ" หลินเซี่ยวเชียตบไหล่ซ่งเทียนเย่าเบาๆ "เรื่องของอาจิ้งกับอวิ่นจือมันกะทันหันเกินไป คืนนี้ฉันจะถือซะว่าแกยังเด็ก ควบคุมอารมณ์ไม่ได้ จะไม่ถือสาคำพูดของแกเมื่อกี้ก็แล้วกัน ไอ้เรื่องขู่จะจ้างคนไปฆ่าแกงอะไรนั่นน่ะ ตระกูลหลินเราเล่นมาตั้งแต่รุ่นปู่ยันรุ่นฉันแล้วว่ะ"

หลินเซี่ยวเชียยื่นหน้าเข้าไปกระซิบข้างหูซ่งเทียนเย่า "คิดจะเอาเงินมาจ้างคนฆ่าล้างตระกูลหลินงั้นเหรอ? คำขู่แค่นี้ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก ถ้าแกกล้าทำแบบนั้นล่ะก็ ฉันรับรองได้เลยว่าคนในครอบครัวแกต้องตายก่อนแกแน่ ตระกูลหลินจะเก็บชีวิตที่ไม่กลัวตายของแกไว้ ให้แกได้ดูคนในครอบครัวแกตายไปทีละคนๆ ทำธุรกิจมันก็ต้องมีกฎเกณฑ์ของธุรกิจ การที่มีคนจ้างมือปืนมาฆ่าพ่อฉันได้ ก็ไม่ได้หมายความว่าแกจะมีปัญญาทำแบบนั้นได้เหมือนกัน พรุ่งนี้ถ้าอาจิ้งกับอวิ่นจือฟื้น ฉันจะมาเยี่ยมใหม่"