บทที่ 352 แผนการ (มีสองตอน)

"ราคาหุ้นของซีเจินพรอพเพอร์ตีพุ่งเร็วเกินไปไม่ใช่เรื่องดี มันเป็นดาบสองคม ราคาหุ้นสูงๆ ทำให้พวกที่จ้องจะฮุบกิจการต้องใช้เงินเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวก็จริง แต่มันก็ทำให้เรากับจาร์ดีน แมธทีสัน ลำบากตอนซื้อหุ้นคืนเหมือนกัน ยิ่งราคาตลาดสูง จาร์ดีน แมธทีสัน ก็ยิ่งโก่งราคา หมาป่าเฒ่าอย่างเคสวิกไม่มีทางยอมปล่อยเนื้อชิ้นโตที่อยู่ตรงหน้าไปง่ายๆ หรอก" หลินเซี่ยวเหอนวดขมับเบาๆ พลางเอนหลังพิงโซฟา แล้วเอ่ยกับหลินเซี่ยวเจ๋อผู้เป็นพี่ใหญ่

หลินเซี่ยวเจ๋อยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ในห้องทำงานด้วยท่วงท่าสง่างาม เขามองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจก จัดระเบียบเนกไทอย่างพิถีพิถัน แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "ความเห็นของฉันคือต้องรีบจัดการให้เด็ดขาด ไม่ว่าจะเป็นเอชเอสบีซี สแตนดาร์ดชาร์เตอร์ด แบงก์ออฟอีสต์เอเชีย วาเคียว หรือวิงออน ก็ต้องรีบระดมทุนมาซื้อหุ้นคืนให้เร็วที่สุด ยิ่งปล่อยไว้นาน ตัวแปรก็ยิ่งเยอะ"

"นอกจากซ่งเทียนเย่าแล้ว นักธุรกิจชาวจีนคนอื่นๆ ไม่น่าจะสนใจซีเจินพรอพเพอร์ตีสักเท่าไหร่หรอก สงครามเกาหลีกำลังดุเดือด อนาคตของฮ่องกงยังไม่แน่ไม่นอน ไม่ใช่แค่คนอังกฤษที่อยากจะกลับบ้านเกิดไปหลบภัย นักธุรกิจชาวจีนในพื้นที่เอง นอกจากไม่กี่คนที่แสดงจุดยืนชัดเจนตั้งแต่เนิ่นๆ แล้ว คนอื่นๆ ก็ล้วนแต่กลัวว่าถ้าฮ่องกงถูกยึดคืนด้วยกำลังทหาร อสังหาริมทรัพย์จะถูกยึดเป็นของรัฐ เพราะตอนนั้นที่บอกว่าจะล้มล้างพวกเศรษฐีที่ดินแล้วเอาที่ดินมาแบ่งกัน มันไม่ใช่แค่คำขู่ลอยๆ ฉันได้ยินมาว่าตอนที่ซ่งเทียนเย่าช่วยตระกูลฉู่แย่งสิทธิ์ตัวแทนจำหน่ายยา เขาน่าจะอาศัยพวกยาที่หายากและเป็นที่ต้องการ สร้างเส้นสายกับทางจีนแผ่นดินใหญ่ไว้บ้างไม่มากก็น้อย ดังนั้นเขาคงกะว่าหลังจากสงครามเกาหลีจบลง ถ้าฮ่องกงถูกยึดคืนด้วยกำลังทหาร เขาก็จะได้กลายเป็นนักธุรกิจรักชาติที่ภักดีต่อประเทศในช่วงสงครามอะไรเทือกนั้น..." หลินเซี่ยวเหอลุกจากโซฟา เดินไปที่ตู้หนังสือหน้าโต๊ะทำงานของหลินเซี่ยวเจ๋อ เขามองผ่านกระจกใสสะอาด ชื่นชมโมเดลเรือใบหลายลำที่ตั้งโชว์อยู่ข้างใน

หลินเซี่ยวเจ๋อเรียนจบวิศวกรรมโยธา ความใฝ่ฝันของเขาคือการเป็นวิศวกร เขามีความหลงใหลในงานฝีมือต่างๆ มากกว่าคนทั่วไป ตู้หนังสือของนักธุรกิจคนอื่นๆ มักจะเต็มไปด้วยหนังสือคลาสสิก วรรณกรรมหายาก หรือไม่ก็ของเก่าของสะสมราคาแพง แต่ตู้หนังสือของหลินเซี่ยวเจ๋อกลับเต็มไปด้วยโมเดลเรือใบหลากหลายรูปแบบ บางครั้งที่มีเวลาว่าง เขายังลงมือออกแบบและต่อโมเดลเรือง่ายๆ ด้วยตัวเองอีกด้วย

หลินเซี่ยวเหอเลื่อนบานกระจกออก หยิบโมเดลเรือใบสามเสากระโดงลำหนึ่งขึ้นมาประคองไว้ในมือ "ตอนนี้ฉันกังวลเรื่องหลัวเป่า ถ้าเขาติดต่อกับซ่งเทียนเย่าที่มาเก๊า ด้วยนิสัยผูกใจเจ็บของเขา ถ้าต้องควักเงินออกมาเพื่อดูละครน้ำเน่าของตระกูลหลิน เขาคงไม่ลังเลแน่นอน"