บทที่ 354 เมื่อถึงคราวคับขันก็ต้องกล้าได้กล้าเสีย

หลิวฝูขยับร่างที่ค่อนข้างอ้วนท้วนลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินไปตรงหน้าหลีหมินโย่วที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้าม

"ช่วยซ่งเทียนเย่าจัดการหลี่จิ้วเซิ่งงั้นเหรอ ซ่งเทียนเย่าจะดันนายไปรับตำแหน่งแทนหลี่จิ้วเซิ่งเนี่ยนะ นายปัญญาอ่อนหรือเปล่า"

"ลูกพี่ จะช่วยผมหรือเปล่าครับ" หลีหมินโย่วมองหลิวฝูด้วยสายตาที่เปิดเผย ไม่สนใจคำดุด่าของหลิวฝู กลับเป็นฝ่ายเอ่ยปากถามกลับ

หลิวฝูใช้นิ้วจิ้มหน้าผากหลีหมินโย่ว "นายก็อายุตั้งเท่าไหร่แล้ว ผ่านโลกมาตั้งเยอะ น่าจะรู้ดีว่าคำพูดของพวกคนรวยเชื่อได้มากสุดก็แค่ครึ่งเดียว ซ่งเทียนเย่าบอกว่าจะควักเงินดันนาย แล้วเขาจะดันนายจริงๆ เหรอ เขาก็แค่คิดจะยืมดาบฆ่าคน ให้นายไปจัดการหลี่จิ้วเซิ่งแทนเขา เพื่อระบายแค้นให้อู๋โถวลูกน้องของเขาต่างหาก นายไม่ใช่คนของเขาซะหน่อย เขาจะมาช่วยดันนายให้ได้ดิบได้ดีได้ยังไง"

"ผมเช็คบัญชีธนาคารแล้ว ตอนนี้มีเงินหนึ่งล้านนอนอยู่ในบัญชี สามารถเบิกออกมาได้ทุกเมื่อ" หลีหมินโย่วบอกกับหลิวฝู "ผมไม่เคยเห็นคนรวยคนไหนเหมือนซ่งเทียนเย่ามาก่อนเลย ที่ยอมควักเงินออกมาก่อนจะเริ่มงานซะอีก มีเงินหนึ่งล้านก้อนนี้ ต่อให้ผมไม่ยอมไปทำงานให้เขา ตอนนี้ผมก็ยังสามารถรักษาตำแหน่งสารวัตรประจำสถานีตำรวจโหยวหมาตี้ไว้ได้ทันที แบบนี้จะถือว่าซ่งเทียนเย่ามีความจริงใจได้หรือเปล่าล่ะครับ"