บทที่ 400 โถงทางเดินโรงพยาบาล

หลินเซี่ยวเชียยืนอยู่บนท่าเรืออวี๋เหว่ยฉือ ขมวดคิ้วมองถังป๋อฉีที่อยู่ฝั่งตรงข้าม "ทำไมซ่งเทียนเย่าถึงให้แกนัดฉันมาเจอกันที่นี่ แกกับมันเป็นศัตรูกันไม่ใช่เหรอ หรือว่าตอนนี้กลายเป็นคนของมันไปแล้ว"

"ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน บางทีคืนนี้ซ่งเทียนเย่าอาจจะไม่มีใครให้ใช้แล้วมั้งครับ เรื่องที่คุณหลินเซี่ยวเหอถูกตำรวจพาตัวไปสอบปากคำ คุณหลินทราบเรื่องหรือยังครับ" ถังป๋อฉีพูดกับหลินเซี่ยวเชีย "ผมก็แค่อยากจะดูวิธีการของซ่งเทียนเย่าอย่างใกล้ชิดให้ชัดๆ เท่านั้น ไม่ได้นับว่าเป็นคนของเขาหรอกครับ"

หลินเซี่ยวเชียส่ายหน้าเล็กน้อย "อาเหอถูกพาตัวไปให้ปากคำงั้นเหรอ แล้วยังไงล่ะ คิดว่าตระกูลหลินจะพังทลายลงเพียงเพราะการถูกเรียกไปสอบปากคำแค่ครั้งเดียวหรือไง"

"ผมบอกแล้วไงว่าผมไม่รู้อะไรเลย ก่อนที่ซ่งเทียนเย่าจะถูกพาตัวไปสถานีตำรวจ เขาให้ผมนัดคุณมาเจอที่นี่ เพื่อให้ผมบอกสิ่งที่เขารู้ให้คุณฟัง เขาบอกว่าอาสะใภ้สามกับลูกสาวมีความรู้สึกที่ดีต่อคุณมากที่สุด ไม่อยากเห็นคุณต้องเข้าไปพัวพันลึกเกินไป" ถังป๋อฉีล้วงมือทั้งสองข้างไว้ในกระเป๋ากางเกง มองไปยังผืนทะเลที่มืดมิด "หมอนี่ ดันนัดมาที่ท่าเรืออีกแล้ว คราวก่อนที่เขานัดเจอกับหลินเซี่ยวคังที่ท่าเรือ ผลก็คือ..."

หลินเซี่ยวเชียกระชับเสื้อโค้ตของตัวเองให้แน่นขึ้น เมื่อได้ยินถังป๋อฉีพูดถึงหลินเซี่ยวคัง เขาก็ลังเลเล็กน้อยก่อนจะพูดว่า "อาคัง... ใจร้อนเกินไปหน่อย คนในบ้านยังไม่มีใครรู้เลยว่าเขาตายแล้ว ในเมื่อแกมาหาฉัน ก็ลองพูดมาให้ฉันฟังหน่อยสิว่าซ่งเทียนเย่ารู้อะไรบ้าง แล้วมันคิดจะทำอะไร แกนี่เป็นเด็กหนุ่มที่น่าสนใจดีนะ ทีแรกก็ช่วยตระกูลหลินทำงาน ตอนนี้กลับวิ่งไปช่วยศัตรูทำงาน เจอหน้าซ่งเทียนเย่าทั้งวัน ไม่รู้สึกอึดอัดบ้างหรือไง"