บทที่ 414 จุดไฟ

"ฝากความคิดถึงให้พี่เสียน ลุงหวง แล้วก็พี่เฉวียนด้วยนะครับ นี่คือน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ เอาไปเป็นค่าเหล้าค่าน้ำชาให้พี่น้องที่มาช่วยงานด้วยนะครับ" ซ่งเทียนเย่ารับซองเอกสารสีน้ำตาลจากจี้เหวินหมิง แล้วส่งต่อให้ชายร่างเตี้ยล่ำที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้าม

ชายคนนี้คือลูกน้องของหลี่เฉวียน ฉายา 'เบี้ยข้ามแม่น้ำ' ไม่ว่าจะเป็นเรื่องไปพังถิ่นของแก๊งเหอฉวินอิง ฆ่าปั่วชง หรือแม้แต่การไปช่วยเฉินไท่กระพือไฟก่อกวนแก๊งเหออันเล่อในคืนนี้ คนของทางมาเก๊าทั้งหมดล้วนอยู่ภายใต้การสั่งการของชายเจ้าของฉายา 'โป๋ไจ๋เกิน' คนนี้ทั้งสิ้น

อันที่จริงซ่งเทียนเย่าไม่จำเป็นต้องลงมาคลุกคลีกับคนอย่างโป๋ไจ๋เกินด้วยตัวเองเลย ให้เหยาชุนเสี้ยวหรือหวงลิ่วไปจัดการเรื่องพวกนี้ก็ได้ ไม่เห็นต้องออกหน้าเอง แต่ที่โป๋ไจ๋เกินมาหาซ่งเทียนเย่าถึงบ้านที่ถนนไท่เหอในครั้งนี้ ก็เพราะเรื่องที่ซ่งเทียนเย่าวานให้แก๊งฝูอี้ซิงกับหลี่เฉวียนช่วยสืบในฮ่องกงและมาเก๊านั้น เริ่มมีเค้าโครงความจริงขึ้นมาแล้ว

"ผู้หญิงคนนี้ตายไปนานแล้วครับ ไม่รู้ใช่คนที่คุณซ่งตามหาอยู่หรือเปล่า พี่เฉวียนให้คนของกรมอนามัยมาเก๊าช่วยค้นทะเบียนประวัติโสเภณีเก่าๆ ดู แล้วก็ไปจับตัวครอบครัวเจ้าของซ่องนั้นมา พี่เฉวียนเรียกเจ้าของซ่องมาเค้นถามด้วยตัวเอง ส่วนแม่เล้าก็โดนทรมานจนสลบแล้วสลบอีก ถามซ้ำไปซ้ำมาห้ารอบ คำให้การก็ตรงกันหมด ยืนยันได้ว่าผู้หญิงคนนี้ถูกแก๊งเหออันเล่อขายมาที่มาเก๊า แล้วเจ้าของซ่องก็จัดการส่งไปขายต่อที่เกาะชวา ได้ยินว่าไปถึงชวาได้ไม่นาน ที่นั่นคุมไม่ค่อยเข้มงวด ผู้หญิงคนนี้ก็เลยหาโอกาสผูกคอตายหนีปัญหาน่ะครับ" โป๋ไจ๋เกินยังไม่รีบรับซองเอกสารจากซ่งเทียนเย่า แต่ล้วงเอากระดาษแผ่นหนึ่งออกมาจากอกเสื้ออย่างระมัดระวัง เป็นกระดาษที่เริ่มกรอบและเหลืองซีด บนนั้นมีรูปถ่ายแปะอยู่ มันคือใบลงทะเบียนโสเภณีของมาเก๊า มุมซ้ายล่างมีตราประทับของกรมอนามัยมาเก๊าสมัยก่อนประทับอยู่ด้วย

ซ่งเทียนเย่ารับกระดาษแผ่นนั้นมาพิจารณาดู เค้าโครงหน้าตาของผู้หญิงในรูปมีความคล้ายคลึงกับหลินอวี๋จิ้งอยู่หลายส่วน