บทที่ 482 พูดได้ดี

ดูเหมือนว่าฉู่เสี้ยวซิ่นจะเป็นที่โปรดปรานของหลูเหวินฮุ่ยเอามากๆ อย่างน้อยหลูเหวินฮุ่ยก็บอกรสนิยมและความชอบของตัวเองให้ฉู่เสี้ยวซิ่นรับรู้ ไม่อย่างนั้นตอนนี้ฉู่เสี้ยวซิ่นจะให้คนรับใช้ของตระกูลหลูถอยออกไป แล้วตัวเองก็ไปยืนอยู่หน้าตู้โชว์สุราต่างประเทศหายากของหลูเหวินฮุ่ย สวมถุงมืออย่างระมัดระวัง และเลือกสุราที่จะดื่มให้ว่าที่พ่อตาด้วยความชำนาญได้อย่างไร

ภายใต้การชี้แนะของหลูเหวินฮุ่ย ฉู่เสี้ยวซิ่นก็เปิดไวน์แดงเปตรุสปี 1946 มาหนึ่งขวด เขาหยิบขวดไวน์ขึ้นมาด้วยสีหน้าตั้งอกตั้งใจ แล้วค่อยๆ รินลงในเหยือกพักไวน์อย่างช้าๆ

"อาเย่ากลับมาฮ่องกงตั้งแต่เมื่อไหร่" หลูเหวินฮุ่ยนั่งอยู่บนโซฟา เปิดกล่องซิการ์ไม้เชอร์รี่ที่มีเครื่องวัดอุณหภูมิและความชื้นบนโต๊ะ หยิบซิการ์ออกมาหนึ่งมวน โยนให้ฉู่เสี้ยวซิ่นลูกเขยของเขาก่อน จากนั้นก็ยื่นให้ซ่งเทียนเย่าอีกมวน สุดท้ายถึงค่อยหยิบออกมาให้ตัวเองอย่างเนิบนาบ แล้วตัดปลายซิการ์ออก

พออายุมากขึ้น พวกคนชั้นสูงหลายคนก็เริ่มใส่ใจเรื่องการดูแลสุขภาพกันทั้งนั้น เช่น สูบซิการ์ไม่เกินวันละสามมวน ดื่มไวน์แดงไม่เกินวันละหนึ่งแก้ว เป็นต้น สำหรับคนชั้นสูงพวกนี้ เมื่อปริมาณการสูบซิการ์และดื่มไวน์แดงลดลง ก็ทำได้แค่ให้ความสำคัญกับการยกระดับคุณภาพให้สูงขึ้นเท่านั้น

ซิการ์ที่พวกเขาสูบ คือซิการ์โรมิโอ วาย จูเลียตา หมายเลข 2 ซึ่งเป็นรุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่นที่วางจำหน่ายตอนที่คลับซิการ์เจมส์ ฟ็อกซ์ ซึ่งเป็นผู้จัดจำหน่ายซิการ์ที่ได้รับการรับรองจากราชวงศ์ ย้ายมาที่ลอนดอนในปี 1947