บทที่ 540

รถเก๋งโตโยต้าสีดำผลิตจากญี่ปุ่นแล่นอย่างนุ่มนวลเข้าสู่ถนนวู้ดโร้ดในย่านหว่านจื่อ ไซ ชลัมวัง นั่งอยู่ในรถ ในมือถือหนังสือภาษาอังกฤษอ่านอย่างตั้งใจ คนขับรถคือลูกน้องของเขาที่ชื่อ นายเรน

แบรนด์รถยนต์โตโยต้าก่อตั้งมาตั้งแต่ช่วงทศวรรษที่สามสิบ แต่เดิมเป็นเพียงแผนกเล็กๆ ภายใต้บริษัทโตโยต้า ออโตเมติก ลูม เวิร์กส หลังสงครามโลกครั้งที่สอง เศรษฐกิจของญี่ปุ่นทั้งประเทศตกต่ำอย่างหนัก บริษัทโตโยต้าก็หนีไม่พ้นชะตากรรมนี้ ตลอดทั้งปีพันเก้าร้อยห้าสิบ แผนกรถยนต์โตโยต้าผลิตรถบรรทุกออกมาได้เพียงห้าร้อยคัน รายรับไม่พอกับรายจ่าย แม้ผู้บริหารจะกู้เงินจากธนาคารมาได้ก้อนหนึ่ง แต่ก็ช่วยบรรเทาวิกฤตทางการเงินได้เพียงชั่วคราว ไม่มีกำลังพอที่จะบริหารแผนกรถยนต์ต่อไปได้

หลังเกิดวิกฤตทางการเงิน มีข่าวลือหนาหูว่าบริษัทแม่จะยุบแผนกรถยนต์ทิ้ง ซึ่งในความเป็นจริงผู้บริหารก็มีความคิดเช่นนั้นจริงๆ พนักงานที่ไม่ยอมรับการลดเงินเดือนและเลิกจ้างจึงรวมตัวกันตั้งสหภาพแรงงาน ออกมาประท้วงและเดินขบวนตามท้องถนนในญี่ปุ่นยาวนานถึงสองเดือนเต็ม ถึงได้ยื้อให้แผนกรถยนต์โตโยต้าดำเนินกิจการต่อไปได้อย่างหวุดหวิด

แต่ถึงกระนั้น ในสถานการณ์ตอนนั้น ไม่ว่าใครก็มองไม่เห็นอนาคตของรถยนต์โตโยต้า ต่างคิดว่าก็แค่การยื้อลมหายใจเฮือกสุดท้าย แม้แต่ประธานแผนกอย่างคิอิจิโร่ โตโยดะ ก็ยังต้องลาออก ทำให้ทั่วทั้งแผนกตกอยู่ในความหวาดผวาว่าจะตกงาน

แต่เรื่องราวกลับพลิกผันอย่างคาดไม่ถึง เพียงไม่กี่เดือนต่อมา สงครามเกาหลีปะทุขึ้น กองทัพอเมริกันสั่งซื้อรถยนต์จากญี่ปุ่นรวดเดียวห้าพันกว่าคัน ไทโซ อิชิดะ ผู้บริหารสูงสุดของบริษัทโตโยต้า ออโตเมติก ลูม เวิร์กส ที่ควบตำแหน่งประธานแผนกรถยนต์ เซ็นสัญญารับออเดอร์นี้มาได้อย่างราบรื่น ช่วยพลิกฟื้นแผนกรถยนต์ที่เคยกู้หนี้ยืมสินให้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ทำให้แบรนด์รถยนต์นี้กลายเป็นปาฏิหาริย์ที่เล่าขานกันปากต่อปากในวงการอุตสาหกรรมญี่ปุ่น