บทที่ 156 ไม่ดีแล้ว! พวกนางจ้องจะเล่นงานไตของข้า!

เมื่อเห็นศิษย์รักรับคำอย่างหนักแน่น ไป๋เงินยวงก็พยักหน้าและไม่ได้เอ่ยสิ่งใดต่อ เจียงหย่วนจึงถือโอกาสขอตัวลา เพื่อนำข่าวดีนี้ไปบอกแก่ศิษย์น้องเล็กของตน ฝ่ายศิษย์น้องเล็กที่กำลังฝึกกระบี่อยู่นั้น พอได้ยินว่าอีกหนึ่งเดือนข้างหน้าจะได้ออกไปข้างนอกกับศิษย์พี่รอง หัวใจดรุณีน้อยก็พองโตด้วยความดีใจอย่างที่สุด การได้ออกไปหาประสบการณ์กับบุรุษที่มีรูปโฉมงดงามราวกับเทพเซียนเช่นศิษย์พี่รอง นับเป็นวาสนาที่ใครต่อใครต่างก็โหยหาทว่าไม่อาจเอื้อม!

"เย้!" เจี้ยนม่งหลิงอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงโห่ร้องออกมาเบาๆ เมื่อเห็นท่าทางดีใจของเด็กสาว เจียงหย่วนนิ่งคิดครู่หนึ่งก่อนจะกำชับให้นางเตรียมตัวสำหรับการเดินทางในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้าให้พร้อม แล้วเขาจึงจากไป

เขากลับมายังตำหนักปีกของตนเอง ตั้งใจจะสงบจิตสงบใจ เพื่อย่อยสลายสิ่งที่ได้รับมาในช่วงที่ผ่านมาและยกระดับตบะบำเพ็ญของตนเองให้สูงขึ้น ส่วนเวลาที่เหลืออีกหนึ่งสัปดาห์สุดท้าย เขาตั้งใจจะไปเสาะหาสถานที่ที่เหมาะสม เพื่อทำการชุบตัวขัดเกลาร่างกายด้วยโลหิตมังกร

...

วันเวลาผันผ่านไปอย่างเงียบเชียบ ครึ่งเดือนต่อมา เจียงหย่วนตื่นขึ้นจากห้วงแห่งการบำเพ็ญเพียร เขาสัมผัสได้ถึงกระแสพลังวิญญาณอันไพศาลที่ไหลเวียนอยู่ภายในร่าง บนใบหน้าอดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มออกมา สมแล้วที่เป็นผลลัพธ์จากการส่งเสริมกันระหว่างรากปราณระดับสวรรค์และกายาเซียน ประกอบกับความช่วยเหลือจากระบบ เพียงเวลาครึ่งเดือน เขาก็สามารถเลื่อนระดับขึ้นมาได้ถึงสองขั้น บรรลุขอบเขตประสานสว่างขั้นที่ห้าได้สำเร็จ