บทที่ 196 การกลับมาของจิ้งจอกศักดิ์สิทธิ์

เมื่อได้รับยินคำเรียกขานอันอ่อนโยน หูจิ่วเกอก็เงยหน้าขึ้นสบกับแววตาที่แสนนุ่มนวลคู่นั้น ดวงตาของนางโค้งลงเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยวด้วยความสุข ก่อนจะโผเข้ากอดเขาไว้อย่างเต็มรัก พร้อมกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

"อรุณสวัสดิ์ค่ะ ท่านพี่~"

ยามที่เอ่ยคำว่า ท่านพี่ ออกมา ใบหน้าเล็กๆ ของหูจิ่วเกอก็แดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย ทว่าแววตาจิ้งจอกคู่นั้นกลับปิดซ่อนความสุขไว้ไม่มิด คำเรียกขานนี้ นางปรารถนาจะเอ่ยออกมานานแสนนานแล้ว และยามนี้ก็ได้ถือโอกาสบอกออกไปเสียที

ทางด้านเจียงหย่วน เมื่อได้ยินคำว่า ท่านพี่ ร่างกายของเขาก็พลันสั่นสะท้านขึ้นมาวูบหนึ่ง ใบหน้าแข็งค้างไปชั่วขณะ ชายโสดผู้ผ่านชีวิตมาถึงสองชาติภพ อยู่ๆ ก็ถูกแม่นางจิ้งจอกผู้มีความงามล่มเมืองมาเรียกขานเช่นนี้ ความรู้สึกซ่านทรวงมันยากจะพรรณนาจริงๆ หากจะให้เปรียบเทียบละก็ มันคงจะรู้สึกดีกว่าการได้เป็นกัปตันเครื่องบินรบสักร้อยเท่าเห็นจะได้!

เมื่อดึงสติกลับมาได้ เจียงหย่วนก็ก้มลงมองนางพลางยื่นมือไปบีบแก้มเนียนใส แววตาของเขาดูอ่อนโยนลงมหาศาลก่อนจะเอ่ยเสียงนุ่ม "ยอดรัก~"