บทที่ 269 นี่คือความเสียสละที่จำเป็นนะ! (ทำหน้าจริงจัง)

เมื่อเห็นว่าเจียงหย่วนสามารถสังหารยอดฝีมือของพวกมันได้อย่างง่ายดาย สัตว์เร้นลับรอบด้านก็เกิดความหวาดหวั่นขึ้นมาจับใจ

เพราะในวินาทีนี้ พวกมันไม่ใช่ผู้ล่าอีกต่อไป แต่กลายเป็นเหยื่อเสียเอง!

เมื่อเจียงหย่วนเงยหน้าขึ้น สัตว์เร้นลับเหล่านั้นก็รีบวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนไปในทันที

เขาไม่ได้ไล่ตามไป แต่ตั้งใจจะจากไปเลย

สำหรับเขาแล้ว ซากศพของสัตว์เร้นลับถูกรวบรวมมาได้มากพอสมควรแล้ว การเก็บรวบรวมต่อไปก็ไม่มีความหมายอันใด