บทที่ 272 สิ่งที่เรียกว่าสัญญาเจ้านายและผู้รับใช้นั้น ก็คือสัญญาจ้างแรงงานนั่นเอง

ในฐานะอดีตคนทำงานกินเงินเดือน เจียงหย่วนเข้าใจดีว่าการมานั่งบั่นทอนจิตใจตนเองนั้นไม่เพียงแต่ไม่มีประโยชน์อันใด แต่ยังมีแต่ผลเสียรอบด้าน

ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะหยุดคิด ปล่อยให้สมองว่างเปล่า

สมองโล่งโจ้งจนทำได้แค่ส่งเสียง อะบา อะบา

ครู่ต่อมา สัญญาของวิถีสวรรค์ทั้งสองก็เสร็จสมบูรณ์ พลังแห่งมรรคาแห่งเอกภพปรากฏขึ้นที่หน้าผากของทั้งคู่ก่อนจะเลือนหายไป

เมื่อทำสัญญาเสร็จสิ้น แม่หนูน้อยหูแมวก็กลับมานั่งบนคอของเจียงหย่วนอีกครั้ง แล้วหันไปมองสหายร่วมทางที่อยู่ด้านข้าง