บทที่ 279 อาจารย์ดีที่สุดเลย~

ผ่านไปพักใหญ่ เหล่าท่านอาจารย์จึงค่อยๆ ได้สติกลับคืนมาทีละคน

คนที่ได้สติคนแรกคือไป๋อิ๋นเสวี่ยในร่างดรุณีน้อย ปฏิกิริยาแรกของนางเมื่อได้สติคือการโผเข้ากอดศิษย์รักของนางทันที จากนั้นก็กล่าวด้วยน้ำเสียงสะอึกสะอื้น

"ฮือๆ เจียงหย่วนตัวน้อยของศิษย์ เจ้าต้องแบกรับภาระหนักอึ้งเหล่านี้ไว้คนเดียว ลำบากเจ้าเหลือเกิน"

สำหรับศิษย์รักของนาง ไป๋อิ๋นเสวี่ยร่างดรุณีน้อยมีความเชื่อมั่นให้อย่างไร้เงื่อนไข

เมื่อได้ยินว่าศิษย์ของนางต้องแบกรับภาระที่หนักหนาสาหัสถึงเพียงนี้ นางก็รู้สึกเจ็บปวดใจเป็นอย่างยิ่ง