บทที่ 285 ดีนะหลินหยาชิว เจ้ากินเด็กหญ้าอ่อนนี่เอง!

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เด็กสาวคนนี้ดูเหมือนจะขี้อายอย่างมากเป็นพิเศษ

เวลาพูดคุยกับคนนอก นางมักจะพูดจาติดขัด สายตาหลุกหลิกไม่กล้าสบตาเจียงหย่วนโดยตรง

เมื่อเห็นฉากนี้ ไห่อูเต่าก็ส่ายศีรษะอย่างจนใจ แล้วเอ่ยอธิบายว่า

"หลานสาวคนนี้ของข้าดีไปทุกอย่าง เสียอย่างเดียวคือขี้อายเกินไป"

"เวลาเจอคนนอกก็มักจะมีท่าทีเช่นนี้ ข้าจึงอยากส่งนางออกมาให้คุ้นชินเสียบ้าง"