บทที่ 302 ความจงรักภักดี!

เมื่อได้พบกับเผ่ามังกรเทพครามตัวจริง ทายาทเผ่าศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้แทบจะคุกเข่าลงไปกองกับพื้น

ความรู้สึกยอมสยบที่แผ่ออกมาจากเบื้องลึกของจิตวิญญาณและสายเลือด ทำให้ร่างกายของพวกเขาขยับไปทำความเคารพเองโดยที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัว

เมื่อดึงสติกลับมาได้ พวกเขาก็เอ่ยขึ้นพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

"คารวะองค์ศักดิ์สิทธิ์!"

เมื่อเห็นดังนั้น หลงหลิงยังคงรักษากลิ่นอายอันน่าเกรงขามเอาไว้ นางค่อยๆ ร่อนลงมาจอดบนพื้น และจ้องมองตัวแทนเผ่าศักดิ์สิทธิ์แต่ละเผ่าอย่างเงียบๆ