บทที่ 309 ช่างมันเถอะ จะเป็นยังไงก็ช่างมันแล้ว

เมื่อเจียงหย่วนได้ยินว่าท่านอาจารย์ทั้งสามท่านแท้จริงแล้วเป็นเพียงคนเดียวกัน และไม่เคยชายตามองบุรุษอื่น จึงได้คิดที่จะสร้างบุรุษสักคนขึ้นมาเพื่อให้พวกนางยอมรับนั้น...

รูม่านตาของเขาสั่นไหว ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าท่าทีของท่านอาจารย์ในตอนนี้หมายความว่าอย่างไร

มันหมายความว่าท่านอาจารย์มีความรู้สึกต่อเขาเกินกว่าคำว่าอาจารย์และศิษย์ไปไกลแล้ว!

ในเสี้ยววินาทีนั้น ภาพแผนการ "กำเนิดแหล่งกำเนิดแสง" บางอย่างก็ผุดขึ้นมาในหัวของเจียงหย่วน

เดิมทีเขาคิดว่ามันเป็นเพียงแค่เรื่องสนุกสนานที่เอาไว้ล้อเล่นกัน แต่ไม่คาดคิดเลยว่าตัวเองจะกลายเป็นตัวละครเอกในเรื่องนี้เสียเอง