บทที่ 348 ตลอดเส้นทางที่ก้าวเดินมา ไม่นึกเลยว่าจะผ่านไปสิบกว่าปีแล้ว

เมื่อได้รับข้อความที่พวกพ้องส่งมาก่อนตาย เหล่ามารนอกอาณาจักรที่กำลังเร่ร่อนอย่างไร้จุดหมายอยู่ในห้วงดารา ต่างก็พุ่งทะยานมุ่งหน้ามายังตำแหน่งที่ตั้งของโลกชางหลานอย่างพร้อมเพรียงกันในทันที

เจียงหย่วนง้างคันธนูและพาดลูกศร เฝ้ารอให้เหล่าเหยื่อเข้ามาอยู่ในระยะยิงอย่างเงียบๆ

ในเวลานี้บรรยากาศ ณ สถานที่แห่งนั้นเงียบสงัดเป็นอย่างยิ่ง หญิงสาวทั้งหลายที่กำลังจับจ้องภาพเหตุการณ์นี้ต่างก็ได้ยินเสียงหัวใจของตนเองเต้น พวกนางผ่อนลมหายใจให้เบาลงโดยสัญชาตญาณ เพราะกลัวว่าจะไปรบกวนเจียงหย่วนเข้า