บทที่ 362 ความรู้สึกไร้ทางสู้เมื่อเทียบกับสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า

ทว่านางก็ไม่ได้กล่าวอะไรต่อ เพียงเดินจากไปตามลำพัง

ทิ้งให้ไป๋อิ๋นเสวี่ยยืนอยู่ตรงนั้นด้วยแววตาที่เลื่อนลอย ไม่รู้ว่าในใจของนางกำลังคิดสิ่งใดอยู่

อีกด้านหนึ่ง

ผู้ที่มาร่วมงานเลี้ยงครั้งนี้ล้วนเป็นผู้ที่รับรู้เรื่องราวทั้งหมด และเป็นสมาชิกคนสำคัญของหอฝูเทียน

ดังนั้นบรรยากาศตลอดงานเลี้ยงจึงเต็มไปด้วยความครึกครื้น