บทที่ 369 ผู้ไม่มีความผิด แต่ครอบครองหยกอันล้ำค่าถือเป็นความผิด

ข้อเสนอนี้ในสายตาของเจียงหย่วน ถือว่าตกลงได้

ทว่าเมื่อฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าข้อมูลพวกนี้สำหรับฝ่ายนั้นแล้ว ถือเป็นเรื่องที่ใครๆ ต่างก็รู้กันดีอยู่แล้ว

การทำเช่นนี้จึงให้ความรู้สึกเหมือน "จับเสือมือเปล่า" เล็กน้อย

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ การที่เขาจะใช้ลูกเล่นทางภาษาหรือสำนวนโวหารเพียงเล็กน้อยก็ถือเป็นเรื่องปกติไม่ใช่หรือ?

ฮิฮิฮิ