บทที่ 397 หม่าม้าโลลิ ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!

ทว่าเจียงหย่วนไม่ได้หลงระเริงจนลืมตัว และไม่ได้คิดว่าตนเองเป็นตัวตนที่ไม่เหมือนใคร

โลกใบนี้กว้างใหญ่ไพศาล มีเรื่องแปลกประหลาดมากมาย ใครจะรู้ว่าเขาเป็นผู้โชคดีที่พิเศษคนนั้นจริงๆ หรือไม่?

ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้เป็นเช่นนั้นจริง มันก็มักจะมีทั้งโชคดีและโชคร้ายปะปนกันไป

อย่างน้อยที่สุด ก่อนที่จะเติบโตจนแข็งแกร่งอย่างสมบูรณ์ ความลับที่เขาสามารถควบคุมสายฟ้าต้นกำเนิดได้นี้ จะต้องถูกปิดบังเอาไว้ตลอดไป

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ความคิดของเจียงหย่วนก็ล่องลอยไปไกล