บทที่ 402 สามวันจากกัน ต้องมองด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป

คำพูดนี้ทำให้เด็กสาวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าแสดงให้เห็นว่านางเข้าใจเหตุผลในนั้นแล้ว

"ในเมื่อเข้าใจแล้ว เช่นนั้นพวกเราก็จากไปกันเถอะ"

"อื้อๆ! ได้เลยเจ้าค่ะท่านปู่ทวด!"

ท่ามกลางบรรยากาศที่แสนวุ่นวายโดยรอบ ทั้งคู่ปู่หลานกลับดูแตกต่างและไม่เข้าพวกอย่างเห็นได้ชัด

ในตอนที่มาถึงทางออก เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรที่คอยดักสกัดกั้นผู้คน พอเห็นทั้งคู่ปู่หลานคู่นี้ ต่างก็เลือกที่จะปล่อยให้ผ่านไปโดยทันทีโดยไม่มีอาการลังเลเลยแม้แต่น้อย